Guerreiro con estandarte e batalla ao fondo

Polo anverso apréciase unha composición ateigada de elementos. Represéntase, nun primeiro plano, sobre unha superficie con pequenos matos de vexetación e ocupando máis da metade da altura, un guerreiro de fonte vestido con armadura completa de placas característica de época de Carlos V ou Filipe II composta dun helmo con penacho de plumas, peto, escarcelas, ombreiras, gardabrazos, luvas, musleiras, grebas, escarpes, etc. Sobre os ombreiros leva un manto vermello que cae ás costas e se ata no pescozo cun amplo broche en forma de vieira naturalista e unha cruz en vermello con extremos flordelisados. Sobre a armadura e en bandoleira porta unha banda anoada á altura da cadeira esquerda, de onde colga unha espada da que terma coa man do mesmo lado. Coa man esquerda sostén unha especie de lanza rematada en cruz da que colga un bandeirín bífido en branco cunha cruz grega en vermello. Do corpo do personaxe soamente se pode ver a faciana, realizada con detallismo e mestría, reproducindo unha persoa de idade media, faccións marcadas, barba completa bipartita e bigote que deixa ver o beizo inferior.

No fondo, e a distintos planos con gran profundidade de campo, pódese ven, en primeiro termo unha escena de batalla na que, un cabaleiro sobre montura branca, portando un estandarte cunha cruz vermella, ataca cao espada a un grupo de sarracenos. Nun plano máis profundo aparece un conxunto de ruínas arquitectónicas e unha zona de arborado para iniciarse a continuación unha alta montaña na que se aprecian fortificacións e edificacións varias. O ceo aparece representado de forma abstracta e en tons claros.

Polo reverso represéntase a metade esquerda dun escudo que se completaría coa outra metade pintado na porta contraria (Inv. D-1097) e que se describe a seguir. Partido. Primeiro cuartelado: primeiro e cuarto de azur un león de ouro; segundo, de gules catro crecentes de ouro, os superiores ranversados; brochante, unha cruz potenzada de ouro. Segundo, de prata dúas chaves en azur, flanqueadas de seis lunetes de gules e acompañada de tres lises de ouro, unha en xefe e dúas en punta. Ao timbre, helmo adestrado con lambrequíns brancos rematados en axóuxeres.

O escudo forma parte do reverso das dúas táboas do posible políptico: D-1096 e D-1097.