Santiago peregrino

Representación da figura Santiago de corpo enteiro, en actitude de andar e virado en tres cuartos cara a dereita do espectador. Un amplo manto de intensa cor azul cobalto cubre practicamente a totalidade do corpo do Apóstolo en tanto que se recolle por diante e cae polo ombro dereito ocultando mesmo a súa man e parte do sinxelo báculo que suxeita coa esquerda. Esta artificiosa disposición incrementa a formación duns pregues acartonados que dotan de volume e movemento á prenda mediante á alternancia de luces e sombras. Apenas insinuada ante o protagonismo absoluto do manto, albíscase unha túnica de tonalidades lilas que chega ata os artellos, de manga longa e de colo en forma de tira que se pecha con botóns. Calza unhas botas que semellan ser de badana, de cana baixa (borceguíns), que se cinguen cunhas correas que se fan pasar por unha fibela metálica.

Sobresae, así mesmo, o tratamento da cabeza, realizada mediante un debuxo de trazo seguro e solto. A faciana de Santiago recréase con duras faccións, pómulos saíntes, nariz recto, cellas lixeiramente arqueadas, ollos executados con detalle mirando ao infinito e con barba e melena de cor louro. Cóbrese cun estudado sombreiro, posiblemente de coiro, con copa semiesférica e aba ancha volta decorada cunha gran cuncha de vieira naturalista na que se pode apreciar mesmo unha perforación para facilitar o cosido. Un gran nimbo circular e liso, aínda que con trazos de burelado (tal vez, para resaltar o efecto do ouro e conseguir matices distintos) enmarca a cabeza de Santiago.

A imaxe preséntase ante un fondo de composición tripartita. En primeiro lugar, o chan, que reproduce un pavimento de pequenas lousas brancas que contribúen a dar profundidade á escena; unha parte central que recrea un panel dourado delimitado por un listel e profusamente decorado a base de motivos vexetais e xeométricos realizados mediante dobres trazos que se rechean aplicando o puntillado, técnica que contribúe a ofrecer un aspecto de brocado que aporta gran riqueza de matices. Finalmente, a parte superior, que coincide co inicio da arcada que recorre todo o perímetro e contrasta notablemente coa anterior por resolverse mediante un fondo escuro e neutro no que se resalta o nimbo distintivo da santidade do apóstolo.

O marco que contén a obra, pola contra, é actual, sendo realizado "ad hoc" reproducindo unha crestería propia da época en que foi creada a peza.