NOVO CENTRO DE INTERESE NA BIBLIOTECA DO MUSEO DAS PEREGRINACIÓNS E DE SANTIAGO: «ASPECTOS FILOSÓFICOS DO CAMIÑO»

De todos é coñecida a acepción do Camiño como metáfora da existencia. A imaxe do homo viator é un tópico da cultura universal dende os seus inicios, que a partir da Idade Media adquire a súa dimensión espiritual e se proxecta nas peregrinacións. Según o home cristián medieval Vita est peregrinatio, un camiño de perfección na vida terreal en tránsito ata Deus, simbolizado polos sendeiros, encontros e peripecias que o peregrino atopa ata chegar á súa meta.

Concepto intimamente ligado a concepcións relixiosas pero tamén antropolóxicas e filosóficas, a peregrinación presentábase ademais como un medio de adquirir experiencia e coñecemento. Son moitas culturas as que asocian os deuses do saber cos camiños e os camiñantes.

Dende o punto de vista relixioso, no Camiño de Santiago o peregrino realiza unha ruta ata un espazo sagrado na que leva a cabo unha serie de ritos purificatorios que o acercan á meta xunto ao Apóstolo e á súa propia renovación espiritual para afrontar unha nova vida.

Nos últimos tempos son moitos os estudosos que se acercan ao feito de camiñar. O enfoque contemporáneo fai énfase na repercusión que esta actividade ten na saúde e a calidade de vida como ruptura coa rutina, encontro coa natureza e co propio eu, desconexión coas preocupacións do cotián, espazo para a evasión e a creatividade ou desexo de aventura, entre outras; entroncando con legados filosóficos e literarios, desde Bashō a Thoreau ou Pieter Matthiessen.

Na biblioteca do museo temos novo centro de interese: Aspectos filosóficos do camiño. Agardamos que vos guste.

Bibliografía na biblioteca.